Hyperlinks weblog
« Een klein jubileum -  » Forse kater - Home

25 Juli '05 - 22:41, Ko

Fly! Touch the sun!
Wie iets lelijks zegt over mijn echtgenote doet er beter aan om uit mijn buurt te blijven. Maar nu het meisje een paar dagen de hort op is, kan ik niet ontkennen dat die situatie ook voor mij bepaalde voordelen heeft. Niet alleen kan ik de hele avond op de tafel dansen, hierbij overigens vergezeld door de kat, ook komen alle platen die ik normaal gesproken niet mag draaien weer eens uit de kast.

Want Loes heeft weliswaar een goede smaak - anders was ze immers niet met me getrouwd - maar The Smiths, de Dead Kennedys, Joy Division en Motörhead heeft ze al jaren geleden in de ban gedaan. Die platen mag ik enkel nog draaien in mijn werkkamer.

Vanavond heb ik dus een hele batterij CD's naar beneden gesleept en ben ik eens uitgebreid op de bank gaan liggen. Om niet al te onverantwoord te beginnen heb ik eerst Wagners Rit van de Walkuren opgezet. (Voor wie het stuk niet kent: denk aan de geur van napalm in de morgen.) Halverwege de Rit merkte ik dat ik zachtjes aan het headbangen was. Dat was me al in geen jaren meer gebeurd. Het was tijd voor harde maatregelen.

Hoe lang, bijvoorbeeld, was het geleden dat ik een plaat van Iron Maiden had opgezet? Ik scharrelde langs de platenkast en mijn keuze viel op 'Piece of Mind'. Dat was meteen goed. 'Piece of Mind' komt uit 1983. Het is de eerste plaat waarop drummer Nicko McBrain meetrommelde, en in het openingsnummer 'Where Eagles Dare' geeft hij meteen zijn visitekaartje af.

'Where Eagles Dare' is misschien wel een van de beste metalnummers ooit - in elk geval is het een van de beste nummers van Iron Maiden. Tweeëntwintig jaar na dato (!) klinkt het nog altijd verbijsterend goed. Gedurende zes lange minuten zijn mijn buren minder blij met me geweest.

Al luisterend herinnerde ik me dat ik een paar dagen geleden een documentaire op Discovery heb gezien, gepresenteerd door Bruce Dickinson, voormalig (?) zanger van Iron Maiden. Bruce, mijn woeste jeugdheld, blijkt tegenwoordig bij te klussen als gezagvoerder bij een chartermaatschappij. In die hoedanigheid presenteert hij bij Discovery het programma 'Flying Heavy Metal'. Netjes geknipt, ook nog.

Zelden heb ik me in zo'n korte tijd zo oud voelen worden. Bruce Dickinson! Een commercial airline pilot! 'Aces High' en 'Where Eagles Dare' zullen nooit meer hetzelfde klinken. En 'Flight of Icarus' al helemaal niet.

run to the hilllllllllllllllllls! Zalig jeugdsentiment!

OeiOeiOEiOieoiieoieO
Jeetje, ik had dat program al eens bekeken (met mijn passie voor alles dat vliegt en een DNA heeft tamelijk onvermijdelijk) en me al afvragingen gedaan betreffend dat heers-persoon. Op de eerste blik lijkt hij net zo soft en lad en semi-rebel als al die andere knakkers, maar dichterbij zag ik bepaalde klassen van groeven die je normaal gesproken niet ziet bij zulke mensen. Toen hij echter het stuur van een gigantische airbus pakte en ermee opsteeg (losjes prevelend dat hij eigenlijk een ‘Boeing-man’ is, en dit zo gemakkelijk aanvoelt), begreep ik dat we hier met een ander kaliber te maken hebben.
Dat hij echter ex-hardrock zanger van allooi was, had ik nooit achter hem gezocht… Interessante info, nou en of. Verder zoudt U in overweging nemen dergelijke uitspattinkies als podcast via Uw log aan de lezertjes ter beschikking te stellen ? Het werkt een beetje zoals het zien van chocolade op TV…


  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.