Kijk nou es! Dat is sterk!
Dat kun je toch niet menen!
Alwéér een ouwe kerk!
Alwéér een beeldhouwwerk!
En daar! Alwéér een godvergeten stapel ouwe stenen!
Je begrijpt: we zijn terug uit Rome. Een donders fijne stad, Rome. Geweldig genoten van de pleinen en de terrasjes, de zon en de knetterende onweersbuien, de pasta en de Frascati. Te zijner tijd, als ik de honderden foto's een beetje heb uitgemest, zal ik ter lering en vermaak een kleine selectie op de site donderen.
Nee echt: Rome is voor herhaling vatbaar, al was het maar omdat zelfs tien dagen niet genoeg zijn om de hele boel in je op te nemen. Dus heb ik, om absoluut zeker te stellen dat we nog eens naar de eeuwige stad terugkeren, niet één, maar twee muntjes in de Trevifontein gelazerd.
Maar een ding hè: de eerst komende paar weken kunnen we geen ruïne, geen kerk, geen fresco en geen standbeeld meer zien. En als er een dezer dagen nog één keer een groep blèrende Amerikanen voor m'n voeten loopt sta ik niet in voor de gevolgen. En nu ga ik, met uw welnemen, een weekje liggen uitbuiken.
