Met de binnenstad van Amsterdam is iets merkwaardigs aan de hand. Wanneer het in de rest van het land stormt, wanneer de pannen van het dak waaien, wanneer bomen ontworteld raken en bovenleidingen knappen als spinrag, dan is het in de Amsterdamse binnenstad nagenoeg windstil.
Wie tussen de huizen naar boven kijkt ziet de wolken weliswaar met een noodgang langs de hemel schieten, maar wie een briesje wil ervaren moet het geluk hebben dat de wind kaarsrecht in zijn straat valt. Het centrum van Amsterdam, kortom, is geen plek om eens lekker uit te waaien. Uitwaaien doe je aan het strand of, wanneer je weinig tijd hebt, in Noord.
Aldus redenerend namen Daniël en ik eergisteren de pont naar de Buiksloterweg. Althans, dat was de bedoeling. Bij vertrek merkten we dat de pont een scherpe bocht naar links maakte (bakboord, moet ik zeggen): al leuterend waren we per abuis op het NDSM-veer gestapt. Dat bleek het beste idee dat we nooit gehad hebben.
Een tochtje op de NDSM-pont is aanmerkelijk langer dan een ritje op het Buiksloterwegveer. Onderweg passeer je (de restanten van) ouwe pakhuizen en graansilo's, het rottende beton van het stenen hoofd, roestige ouwe schuiten, twee vergeten lichtschepen en zelfs een heuse onderzeeër. En aan de overkant is er de magnifieke, winderige leegte van het NDSM-terrein: de naargeestige loodsen, de verlaten dokken, braakliggende veldjes...
Aan de zuidkant van het IJ is het armoe troef. De oostelijke havens zijn getransformeerd tot trendy woonwijken. De pakhuizen aan de Oostelijke Handelskade worden stuk voor stuk gesloopt of omgebouwd tot dure kantoren. Zelfs het Westerdok, waar je vroeger lekker kon dolen tussen de verlaten loodsen en de roestige rails, gaat op de schop en is veel van z'n oorspronkelijke charme kwijtgeraakt.
Maar aan de overkant ligt nog een heus 'industrial wasteland'. Een geweldige plek om uit te waaien, om over het water uit te kijken, om een beetje Slauerhoff te spelen en je te verliezen in sentimenteel gemijmer.
Nou heb ik elf jaar in Amsterdam gewoond. In die tijd heb ik zo'n beetje alle hoeken en gaten van de stad bewandeld. Maar op het NDSM-terrein was ik gek genoeg nog nooit geweest. Soms ben ik een wonderlijke guppekop. Gelukkig is het nooit te laat om te leren.
Dat was inderdaad een majestueus avontuur, ik denk er met graagte aan trug. Binnenkort nog eens een verkeerd vervoermiddel nemen (jullie auto lijkt me goed verkeerd) ?
Dat was inderdaad een majestueus avontuur, ik denk er met graagte aan trug. Binnenkort nog eens een verkeerd vervoermiddel nemen (jullie auto lijkt me goed verkeerd) ?
D. () - 31 Oktober '05 - 11:42