De vrijheid van meningsuiting*, die de afgelopen dagen zo welluidend werd bezongen, blijkt toch zijn beperkingen te kennen. Zo heeft de politie in Amsterdam gisteren bij diverse kraakpanden spandoeken verwijderd omdat de teksten 'beledigend' zouden zijn voor minister Rita Verdonk (vreemdelingenzaken en integratiebeleid).
De doeken waren opgehangen in het kader van een spandoekenactie in verband met de brand in het deportatiecentrum op Schiphol, waarbij op 27 oktober elf gevangenen om het leven kwamen. Op de spandoeken stonden teksten als 'Verdonk moordenaar' en 'Levend verbrand, Rita bedankt!'. Bij minstens één van de invallen is door de politie geweld gebruikt.
Mijn persoonlijke mening, als u het echt weten wilt, is dat uitlatingen als 'Verdonk moordenaar' niet meer zijn dan de objectieve, zij het ongenuanceerde, vaststelling van een feit. (Ik ben benieuwd of je dat zeggen mag, trouwens.) Immers: bij de uitvoering van het Nederlandse vreemdelingenbeleid vallen doden, niet alleen in Nederland maar ook onder teruggestuurde asielzoekers.
Aan de andere kant: Verdonk voert een beleid uit dat, middels democratische verkiezingen, schijnt te zijn gesanctioneerd door een meerderheid van de Nederlandse bevolking. Zo beschouwd kleeft er ook bloed aan de handen van een meerderheid van de kiezers. En, nu we toch bezig zijn, aan de handen van bepaalde linkse activisten, die niet zijn gaan stemmen en zo mede verantwoordelijk zijn voor het feit dat CDA, VVD en D66 überhaupt een coalitie hebben kunnen vormen. Maar daar gaat het hier niet om.
Waar het om gaat is de selectieve toepassing van het recht op vrije meningsuiting. Verdonk zelf zei op 2 november 2004 over Van Gogh: 'Hij zocht soms het randje op. Maar in dit land mag dat!'
En nog geen week geleden zei Job Cohen: 'Weg met de angst. Kies voor de hoop. Hoop op een leven in vrijheid. Vertrouwen dat wij, wij Amsterdammers, wij allen die in Nederland wonen, samen in vrijheid kunnen en willen leven, vrij om te denken en geloven wat wij willen, vrij om te zeggen wat wij willen.'
Het is op z'n minst opmerkelijk dat de politie, drie dagen na de wijze woorden van Cohen, onder zijn verantwoordelijkheid, met gebruikmaking van geweld, een aantal spandoeken verwijdert omdat de teksten hem onwelgevallig zijn. De boodschap lijkt te zijn dat het recht op vrijheid van meningsuiting alleen van toepassing is op uitlatingen van xenofobische of anti-islamistische aard.
Cohen lijkt me geen domme man en al helemaal geen xenofoob of anti-islamist. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat dat zijn bedoeling is. Ik ben alleen zo vreselijk benieuwd wat hij wèl bedoelt.
*) Lezer, ik weet dat ik drie dagen geleden gezegd heb dat ik die woorden voorlopig niet meer wilde horen, maar men laat me weinig keus.
