In de beeldentuin achter het Kröller-Müller Museum staat een onooglijk boompje. Het betreft een nakomeling van de kakiboom die de atoombom op Nagasaki overleefde. In 1994 slaagde de Japanse boomchirurg dr. Masayuki Ebinuma erin om de boom te stekken. Hij begon de stekken uit te delen aan kinderen* en kreeg in 1996 hulp van kunstenaar Tatsuo Miyajima, die het project 'Revive Time Kaki Tree' startte. Wereldwijd zijn er inmiddels tientallen stekken uitgezet.
Natuurlijk - er staan prachtige werken in de beeldentuin. (Heel wat lelijke ook, trouwens.) Maar bij het zien van zo'n boompje kan ik toch een beetje geroerd raken. Dus om te voorkomen dat we al te sentimenteel werden hebben we de rest van de middag, vrij naar Annie M.G. Schmidt, lopen zingen:
Wil u een stekkie, een stekkie, een stekkie
Wil u een stekkie van de kakiboom?
Heb u een plekkie, een plekkie, een plekkie,
Heb u een plekkie voor de kakiboom?
Het is een makkelijke plant
Vooral bij oorlog en bij brand,
En ik bezweer je: als het kon
Zou-ie zelfs groeien op de zon.
Ik geef een stekkie, een stekkie, een stekkie
En ik breng altijd overal geluk
Wanneer ik op visite ga,
Ik geef een stekkie van de ka,
Ik geef een stekkie van de kakiboom
Van de ka, ka, kakiboom.
*) Nou maar hopen dat het niet om radioactief materiaal ging.
