De herfst is een mooie tijd om Voornes Duin te bezoeken. In het duingebied, even ten zuidwesten van Rotterdam, komen (als ik me niet vergis) driekwart van alle Nederlandse broedvogels voor. In de vogeltrektijd zie je er nog veel meer bijzondere soorten en vlak na een storm kun je er (als het meezit) aangewaaide zeevogels treffen. Daarnaast is het landschap van vochtige duinvalleien, weilanden en bossen ook nog eens prachtig om doorheen te wandelen.
Je kunt je dus voorstellen dat Thijs en ik behoorlijk baalden dat we afgelopen vrijdag, na een blik op de weerkaart, besloten hebben om onze geplande excursie naar Voornes Duin uit te stellen en in plaats daarvan naar Rotterdam te gaan. In 'deze wanstaltige stad' kwamen we, na twee pilsjes bij Hotel New York, tot de conclusie dat het eigenlijk best mooi weer was - mooier, in elk geval, dan de laatste keer dat we in Voornes Duin uit wandelen waren - en dat het te laat was om alsnog de bus naar Rockanje te pakken.
Tijd voor plan B. De stoptrein naar Maassluis-West gepakt en van daar langs de Nieuwe Waterweg naar Hoek van Holland gelopen. Schitterende wolkenluchten, één keer zelfs een buitje. Bijna geen wind - de rust op het water werd alleen verstoord door de stroming en af en toe door een passerend containerschip. Aan de overkant maakten de lichten van de raffinaderijen in het Botlekgebied een machtig effect tegen de schemervallige lucht.
Temidden van al dat industrieel geweld hebben we zelfs nog een paar vogels gezien: krakeendjes en knobbelzwanen op het water, een paar aalscholvers, overtrekkende kieviten, steenlopers en tureluurs op de basaltblokken, wat scholeksters, troepjes overvliegende smienten, een buizerd en een smelleken, dat een tijdje voor ons uitvloog en z'n heil uiteindelijk maar aan de overkant van het water zocht.
Bij halfzeven in Hoek van Holland. Druk laad- en losverkeer in de veerhaven. Geheimzinnige navigatielichten, passerende schepen, wegwijzers met 'Harwich 3 km'. Ineens hevige zin om een pont naar Engeland te pakken. Nee, een natuurwandeling is het niet, maar zo'n havenlandschap heeft beslist z'n charme. En ach, Voornes Duin loopt niet weg. Nou ja, heel langzaam dan, in oostelijke richting, maar dat zal onze tijd wel duren.
