Niemand houdt van Morrissey. Althans, als we Morrissey zelf moeten geloven. Bijna twintig jaar na het uiteenvallen van The Smiths zwelgt de kreunende bard uit Manchester nog altijd in eenzaamheid, melancholie en zelfmedelijden.
Op 'Ringleader of the Tormentors', zijn nieuwe album dat in april verschijnt, laten de songtitels aan duidelijkheid niets te wensen over: 'Life is a Pigsty', 'You Have Killed Me' en 'I'll Never Be Anybody's Hero Now' - het is weer een en al ellende wat de klok slaat.
Alle treurnis ten spijt lijkt het erop dat Morrissey nog steeds een enorme schare fans heeft. Het aantal officieuze Morrissey-sites op internet loopt in de vele tientallen, van zijn vorige album, 'You Are the Quarry', zijn wereldwijd meer dan een miljoen exemplaren verkocht en sinds kort is hij ongekend populair in Mexico*.
Ook in Nederland is Morrissey allerminst vergeten. De kaartjes voor zijn optreden in Amsterdam, op 10 april, moeten een schandalige 39 euro opbrengen. En nóg is het concert zo goed als uitverkocht. Gelukkig heeft Jurjen nog twee kaartjes kunnen bemachtigen**, zodat we de man voor het eerst in levenden lijve kunnen zien, maar het scheelde weinig. Zou er dan toch iemand van Morrissey houden?
*) Ik vind het heel moeilijk om me daar iets bij voor te stellen, trouwens. Ik word er eerlijk gezegd een beetje melig van.