Afgelopen week werd bekend dat de GGD in Enschede, Den Haag en Amsterdam-Zuidoost een groep heroïneverslaafden wil gaan belonen als ze geen cocaïne gebruiken. De verslaafden, die meedoen aan een experiment met de vrije verstrekking van heroïne, krijgen als ze van de coke afblijven een beloning die kan oplopen tot 56 euro per week.
Maar niet als het aan minister Hans Hoogervorst (volksgezondheid) ligt. Onder druk van het CDA en de 'groep' Wilders gaf hij vandaag te kennen dat hij meer ziet in 'een tegoedbon voor sport of persoonlijke verzorging'.
Ik heb niet de indruk dat Hoogervorst de afgelopen tijd een junk van dichtbij heeft gezien. Daarnaast denk ik niet dat hij zich behoorlijk heeft laten voorlichten over de aard van het experiment. Had hij dat wel gedaan dan had hij, in plaats van mee te waaien met de politieke wind van de dag, de mopperende kamerleden kunnen terechtwijzen.
De kamerleden van CDA en 'groep' Wilders schijnen het idee te hebben dat de junks hun 56 euro per week zomaar cadeau krijgen. Dat is niet het geval. Om voor vrije verstrekking van heroïne in aanmerking te komen moet een junk zich onderwerpen aan allerhande controles (in een buisje pissen terwijl er drie camera's op je gericht zijn, bijvoorbeeld). Hetzelfde geldt voor de cokejunks.
Het systeem van de beloningen werkt progressief. Een junk die geen cocaïne gebruikt krijgt niet onmiddellijk 56 euro per week. Het bedrag wordt opgebouwd; naarmate de junk langer van de coke afblijft krijgt hij meer geld. Gaat hij de fout in, dan wordt zijn beloning ingetrokken en kan hij opnieuw beginnen.
Dan is er het verschil tussen heroïne en coke. Heroïne is niet gezond, laten we dat vooropstellen. Maar cocaïne - en dan vooral de gekookte vorm (crack) - is dramatisch slecht. De recreatieve gebruikers van coke, ministers en kamerleden bijvoorbeeld, beperken zich tot het klassieke cokesnuiven en worden arrogant of onuitstaanbaar. Daar is mee te leven. De doorgewinterde junks, echter, roken crack.
Crack is extreem verslavend en leidt tot zeer agressief gedrag. Vergeleken bij een crackjunk is een heroïneverslaafde een vriendelijke buurman. Bij het gebruik van heroïne wordt op een gegeven ogenblik een lichamelijk verzadigingspunt bereikt. Bij crack is dat niet het geval - een crackjunk wil alleen maar meer.
Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te begrijpen dat zo'n verslaving leidt tot autokraken, straatroven en fietsendiefstallen. Het vervangen van een autoruit, slachtofferhulp na een beroving, zelfs een nieuwe fiets kost een veelvoud van die stomme 56 euro per week.
Waar Hoogervorst het idee vandaan haalt dat junks met 'tegoedbonnen voor sport of persoonlijke verzorging' van de crack te houden zijn is me een raadsel. De man is óf naïef, óf door en door slecht. De afgelopen tijd heb ik diverse malen een dagopvang voor dakloze junks bezocht*. Wie éénmaal zijn reukorgaan om de hoek van een dergelijke instelling heeft gestoken, weet dat de cliënten niet malen om 'persoonlijke verzorging'. Van sport kan al helemaal geen sprake zijn. De bonnen voor de beautyfarm en het fitnesscentrum kan Hoogervorst dus gevoeglijk op zak houden.
Voor het broodnodige realiteitsbesef zou het misschien een goed idee zijn als Hoogervorst, Wilders en Verhagen een keer een bezoekje brachten aan Zuidoost. Bij donker, dan, en zonder bodyguards. Ik mag lijden dat ze in de E-, G- of K-buurt op hardhandige wijze van hun creditcards ontriefd worden. Stuitend misschien, maar business as usual voor de mensen die in Zuidoost moeten leven en werken.
Voor realistische verslagen over de gang van zaken in de vrije verstrekking verwijs ik u graag naar het weblog van mijn vriend Daniël.
Juist. Potverdikkeme.
D. () - 24 Juni '06 - 14:37