Niemand heeft iets aan akelige herinneringen. Natuurlijk: het kan heel pedagogisch zijn om je, als kind bijvoorbeeld, te branden aan een hete strijkbout. Zo leer je voor de rest van je leven dat je strijken beter aan anderen kunt overlaten. Maar de pijn die je als vierjarige leed vergeet je in de loop der jaren. Met ziek zijn werkt het net zo: je onthoudt het sinaasappelsap, de beschuitjes en de warme dekens; de lichamelijke malaise en de koorts zijn al snel vergeten.
Verdringing is een vernuftig mechanisme. Wie te lang blijft stilstaan bij pijn en leed wordt gek - of op z'n minst depressief. Daarom is de menselijke geest geneigd om negatieve ervaringen zo snel mogelijk weg te poetsen. Soms worden ze zelfs niet geregistreerd.
Zo was het me bijvoorbeeld helemaal ontgaan dat Gonny van Oudenallen in 2003 op de LPF-lijst stond. Op een verkiesbare plaats nog wel. Of ik ben het vergeten, dat is waarschijnlijker. Dat is vervelend, want drie jaar later blijkt Van Oudenallen, door het vertrek van LPF-kamerlid Margot Kraneveldt, ineens recht te hebben op een kamerzetel. En dat komt, althans voor mij, als een hele nare verrassing.
Ik vraag me af waarom ik verbaasd ben. In de bijna eindeloze reeks avonturiers, oplichters, galeiboeven en revolverhelden die de LPF in de loop der jaren ten tonele heeft gevoerd, is Van Oudenallen gewoon de zoveelste komediant. Ze fraudeert, ze heeft tienduizenden euro's aan gemeentesubsidies in eigen zak gestoken, ze heeft het intellect van een pak melk en ze is (dus) een vurig pleitbezorgster van autoverkeer. Ik zou verrast moeten zijn als ze niet op de LPF-lijst stond.
Maar ja, de menselijke geest hè? Doordat de herinnering aan de kandidatuur van Van Oudenallen is uitgewist, komt haar aanstaande kamerlidmaatschap extra hard aan. Het is alsof ik dertig jaar later nog eens mijn vlakke hand op de strijkbout leg en verbaasd ben dat ik me brand. Er is één lichtpuntje: de LPF-fractie - of wat daarvan over is - heeft inmiddels te kennen gegeven dat de partij niets [meer] te maken wil hebben met Van Oudenallen.
Dus ziet het er naar uit dat ze haar eigen fractie moet gaan opzetten. Misschien kan ze in zee gaan met Dick Grijpink, de afgezette TCA-baas. Die heeft immers aangekondigd dat hij 'iets in de politiek' wil gaan doen. Gonny moet nog wel even op zoek naar een naam voor haar eenmansfractie, want er bestaat al een partij die 'Nederland Mobiel' heet. Ik heb nog wel een suggestie, Gonny.
Je en mijn mening over dit raads/kamerlid wordt uit onverw(d)achte hoek bevestigd: zie voorblad v an De Telegraaf van zaterdag.
Je en mijn mening over dit raads/kamerlid wordt uit onverw(d)achte hoek bevestigd: zie voorblad v an De Telegraaf van zaterdag.
RMA-W - 08 Juli '06 - 11:08