Het wordt nu wel erg bont met die temperaturen. Elke dag scan ik hoopvol de bliksem- en buienradars. En elke dag zie ik veelbelovende onweersbuien oplossen boven de Noordzee, stranden in Vlaanderen of naar het oosten wegtrekken.
In Amsterdam, hemelsbreed een kilometer of dertig van Hilversum, heeft het gehoosd: kelders stonden blank, putdeksels kwamen omhoog en het viaduct bij het Amstelstation liep onder. In Hilversum moesten we het doen met een mild zomers buitje - een paar spatten, niet eens erg genoeg om te gaan schuilen. Het is niet dat ik niet nat word, hoor: het zweet gutst bij bakken van m'n lijf. Maar fris is anders.
Naar het zich laat aanzien heeft de thermometer bij de RAI het begeven. Dat moet aan de werkdruk liggen. De temperaturen van de afgelopen dagen lopen gewoon van de schaal. En volgens de weersverwachtingen komt er voorlopig geen einde aan. Stilletjes maak ik al plannen voor de nazomer. Zodra het kwik onder de vijfentwintig graden zakt ga ik een week lang feestvieren.
