Een voetbalseizoen kan maar beter goed beginnen. Ik heb er de statistieken niet op nageslagen, maar voor zover ik me kan herinneren heeft Ajax de afgelopen jaren niet met 3-1 van PSV gewonnen. Dat was dus even wennen, maar (geloof me) het went snel.
Voor de rest bleef alles een beetje bij het oude. Eelco's huiskamer. Wouter, Eelco en ik. (Walter had bezigheden elders, denk ik.) Een paar biertjes en een maaltijd van de bezorgchinees. Een jointje, al maar flauwere grappen en Nozem, de poes, die zich bij elke goal (en het bijbehorende gebrul) haastig in de keuken verschool. Vooral bij die laatste van Sneijder.
En dan de kop van Ronald Koeman. We zijn gewend geraakt aan zijn verontruste (1-0), gematigd-hoopvolle (1-1), wanhopige (2-1) en gefrustreerde (3-1) gelaatsuitdrukkingen. En tegen het decor van de Amsterdam Arena had het zowaar iets vertrouwds. Dat beeld hoop ik het komende jaar nóg een of twee keer te zien.
