Voor de jongere lezertjes moet ik bovenstaand statement misschien verklaren. Welnu. Er was een tijd, tien jaar geleden nog maar, dat de mobiele telefonie het exclusieve domein was van patsers, pooiers en proleten. Nette mensen, zoals u en ik, waren thuis (of op het werk) telefonisch bereikbaar. Of we waren niet thuis (of niet op het werk) en dan waren we niet bereikbaar. Dat heette privacy. Of gewoon botte pech.
Tegenwoordig word je geacht om op ieder moment, waar dan ook, bereikbaar te zijn. Ik heb nog een of twee vrienden die hardnekkig weigeren om een GSM aan te schaffen en ik betrap mezelf er geregeld op dat ik ze om die reden vervloek. Eigenlijk is dat belachelijk. Ik ken ze al jaren - al van ruimschoots voor het mobiele tijdperk - en toen waren ze thuis en bereikbaar, of niet thuis en niet bereikbaar. En daar kon ik destijds uitstekend mee leven. Want een mobiele telefoon heb je niet nodig. Toch?
Nou ja, bij een verhuizing komt een mobiele telefoon wel van pas. Want ondanks het feit dat we in de eenentwintigste eeuw leven kost het de PTT nog altijd tien werkdagen om een vaste telefoonaansluiting om te zetten naar je nieuwe adres. Over de bijbehorende ADSL-aansluiting wil ik het niet eens hebben. Bovendien ben ik dezer dagen druk bezig met heen-en-weer pendelen tussen mijn oude en mijn nieuwe woning. Het is dus wel makkelijk om bereikbaar te zijn, al was het alleen maar voor de vrienden die willen helpen met verhuizen.
Zul je net zien dat uitgerekend tijdens de verhuizing mijn GSM kuren begint te vertonen. Op de meest ongelegen momenten scheidt het ding ermee uit. Iets met de batterij. Heb ik 'm weer aan de praat dan staat de voicemail vol. Is de voicemail leeg, dan schakelt het toestel zichzelf weer uit. Ty-fus. Ik geef je nu al op een briefje dat, zodra de verhuizing achter de rug is en mijn vaste telefoonaansluiting het weer doet, mijn GSM weer loopt als een zonnetje.
Dat heet de wet van Murphy. Of gewoon botte pech.
Vroeger was de mobiele telefonie ook het domein van krachtpatsers. Zeulend met kilo’s zware accu en hoorn van bakeliet met een tandpasta glimlach kost toch wel wat uurtjes sportschool! Ik ken je probleem maar al te goed. Geen toegang tot buitenlandse netwerken waar je de dag ervoor zonder probleem werd toegelaten (en je telefoon kan er maar liefst 4 vinden, die je ook niet toelaten). Nog leuker, in het buitenland je voicemail beluisteren – de eerste keer lukt dat al helemaal niet omdat je daar een code voor nodig hebt. Niet al te lang geleden had ik een fijne aanvaring met de tot dan toe vlekkeloos functionerende GSM, de voicemail bellend, enige tijd wachten en na de standaard vraag (toets uw code en sluit af met een hekje) ontdekken dat de toets met het hekje het heeft begeven…
Doe mij maar een verhuizing.
Jurjen - 28 September '06 - 09:09
‘ontdekken dat de toets met het hekje het heeft begeven… ‘ – hahaha, was het een Russische GSM?
“Tegenwoordig word je geacht om op ieder moment, waar dan ook, bereikbaar te zijn.” Precies dit soort stellingen, gecombineerd met het niveau van de meeste beluisterde GSM-gesprekjes, weerhoudt mij ervan om zo’n ding te nemen.
Vroeger was de mobiele telefonie ook het domein van krachtpatsers. Zeulend met kilo’s zware accu en hoorn van bakeliet met een tandpasta glimlach kost toch wel wat uurtjes sportschool! Ik ken je probleem maar al te goed. Geen toegang tot buitenlandse netwerken waar je de dag ervoor zonder probleem werd toegelaten (en je telefoon kan er maar liefst 4 vinden, die je ook niet toelaten). Nog leuker, in het buitenland je voicemail beluisteren – de eerste keer lukt dat al helemaal niet omdat je daar een code voor nodig hebt. Niet al te lang geleden had ik een fijne aanvaring met de tot dan toe vlekkeloos functionerende GSM, de voicemail bellend, enige tijd wachten en na de standaard vraag (toets uw code en sluit af met een hekje) ontdekken dat de toets met het hekje het heeft begeven…
Doe mij maar een verhuizing.
Jurjen - 28 September '06 - 09:09
‘ontdekken dat de toets met het hekje het heeft begeven… ‘ – hahaha, was het een Russische GSM?
Ko (URL) - 28 September '06 - 12:10
“Tegenwoordig word je geacht om op ieder moment, waar dan ook, bereikbaar te zijn.” Precies dit soort stellingen, gecombineerd met het niveau van de meeste beluisterde GSM-gesprekjes, weerhoudt mij ervan om zo’n ding te nemen.
Gelkinghe () (URL) - 29 September '06 - 18:22
Ik kan me zélfs nog herinneren dat ik niets van compueters moest weten. Hoe een mens kan veranderen!
Moniekie (URL) - 29 September '06 - 21:12