Onder normale omstandigheden is er al weinig voor nodig om me naar buiten te krijgen. Maar als het KNMI een heus weeralarm afgeeft ben ik echt niet meer binnen te houden. Het weer kan mij niet extreem genoeg worden. In Nederland ervaar je niet vaak dat de natuur sterker is dan jij - meestal is daar pokkeweer voor nodig. Of een overstroming.
Een paar van mijn meest fantastische herinneringen: die sneeuwstorm in '79, toen de sneeuw tot aan de vensterbank stond. De elfstedenwinters van '85 en '86, toen we met ijspegels aan de wenkbrauwen op school aankwamen. De superstorm in 1990, toen we strandden in Amsterdam en de nacht moesten doorbrengen in een theater. Kerstmis 1996: een kerstkamp in de bossen rond Lage Vuursche bij min zestien. Het onweer dat me in 2001 overviel toen ik middenin het Spanderswoud liep (zelden zo gezweet) en tenslotte de orkaan in oktober 2002, toen Thijs en ik, na een wandeling in de Ooijpolder, op magistrale wijze strandden in Oortjeshekken.
Nee, dan viel het gisteren een beetje tegen. Maar goed, het woei, dus na het eten ben ik nog even een ommetje wezen maken door de weilanden. Van echte storm was geen sprake. Hooguit ruiste het een beetje tussen de bomen. En de boomkruinen op de Hoge Dijk waren ineens opvallend uitgedund. Soms knalde er ineens een regenvlaag neer. Maar spektakel? Lau loene. Pas toen ik weer bijna thuis was - ik liep al in mijn jaszak naar de sleutels te grutten - begon het te loeien en te bulderen.
De rest van de avond heb ik lekker op de bank gezeten, met de poes, een pot thee en een milde loopneus die in de loop van de nacht zou uitgroeien tot een volwassen verkoudheid. De regen sloeg tegen de ruiten en de wind gierde door de sleedoorn. Samen luisterden we naar de onbekende geluiden die een nieuw huis maakt in de storm. Af en toe hoorden we iets omvallen. Dan keek poes me even aan door half geloken ogen: 'Ik was het niet, hè Ko?'
Nee hoor poes, muis deed het.
Marco,
hier in ons liefelijk kleine dorpje V. is toch nog mijn thermometer en een vuilnisbak (leeg) omgevallen. Wij hebben zelfs schade: een gebroken stok van de thermometer…..
Inderdaad: een milde storm.
Marco,
hier in ons liefelijk kleine dorpje V. is toch nog mijn thermometer en een vuilnisbak (leeg) omgevallen. Wij hebben zelfs schade: een gebroken stok van de thermometer…..
Inderdaad: een milde storm.
m te v - 01 November '06 - 13:44