Twintig jaar geleden woonde ik in een dorp op het platteland. In dat dorp was toen nog een bakker. Die bakker zat gewoon om de hoek. Toch kenden we iemand die niet lopend of met de fiets, maar met de auto naar de bakker ging. Over zulke dingen werd uitvoerig gepraat; op feestjes werd er lacherig over gedaan.
Toen ik in Amsterdam kwam wonen verbaasde ik me over mijn collega's, die bijna geen meter aflegden zonder hun auto. En dat in een stad met een uitstekend openbaar vervoernet. Het ging nogal ver. Ooit moest er iemand worden uitgevaren op Westgaarde. We werkten aan de Zuidermolenweg, driehonderd meter verderop. Toch zijn we toen van de zaak in een lange colonne auto's naar het crematorium gereden. (De dode arriveerde overigens in een separate stoet.)
Mijn huidige collega's maken het nog bonter. We hebben twee kantoren, die pal tegenover elkaar aan dezelfde straat liggen. Aan de overkant zit op de twaalfde etage een heuse fitnessruimte. Het gebeurt geregeld dat een collega, die even gaat fitnessen, daarvoor de auto pakt. U denkt dat ik overdrijf, dat ik u voor de mal houd, dat ik dit verzin? Nee.
Het ergste is dat we dit soort dingen normaal beginnen te vinden. Sterker: ik begin een beetje aan mijn eigen verstand te twijfelen. 'Oh, da's tien minuutjes lopen,' hoor ik mezelf geregeld roepen. 'Met de auto doe je er net zo lang over.' In zo'n geval word ik verbijsterd aangekeken. Tien minuten lopen, da's absurd, roekeloos en pervers. Normale mensen willen tien minuten stilzitten. Dat heet mobiliteit. En dat is een recht.
Het voorlopige dieptepunt in deze tendens werd gisteravond bereikt in de Schouwburg van Almere. Daar reden musicalsterren Bettina Holwerda en Jim Bakkum met een auto de orkestbak in. Lezer, ik ben opgegroeid in de jaren '70 en '80, het tijdperk van punk en eksperimenteel tejater. Ik heb heus wel eens iemand in een orkestbak zien lazeren. Maar in mijn tijd deden artiesten dat gewoon te voet.
Het feit dat ze tegenwoordig zelfs voor dat soort klusjes de auto pakken doet het ergste vrezen voor de toekomst. Het komt nooit meer goed.
En dat terwijl lopen volgens mij veel gezonder is dan dat gefitness. In Amsterdam heb je zelfs een aantal fitnesscentra waar mensen, zomaar zichtbaar voor iedereen op straat, achter een raam staan te zweten op zo’n apparaat. Aan het eind van de Overtoom bijvoorbeeld. ‘Moet je dat zien!’ hoor je voorbijgangers dan zeggen’. Of: ‘Wat een uitslovers’. De spotschool…
oerke - 26 Februari '07 - 13:44
“Lezer, ik ben opgegroeid in de jaren ’70 en ’80, het tijdperk van punk en eksperimenteel tejater.”
Misschien heb je Fons Jansen dan ook nog bewust meegemaakt. “Help, help, ik ben in de orkestbak gevallen.”
En dat terwijl lopen volgens mij veel gezonder is dan dat gefitness. In Amsterdam heb je zelfs een aantal fitnesscentra waar mensen, zomaar zichtbaar voor iedereen op straat, achter een raam staan te zweten op zo’n apparaat. Aan het eind van de Overtoom bijvoorbeeld. ‘Moet je dat zien!’ hoor je voorbijgangers dan zeggen’. Of: ‘Wat een uitslovers’. De spotschool…
oerke - 26 Februari '07 - 13:44
“Lezer, ik ben opgegroeid in de jaren ’70 en ’80, het tijdperk van punk en eksperimenteel tejater.”
Misschien heb je Fons Jansen dan ook nog bewust meegemaakt. “Help, help, ik ben in de orkestbak gevallen.”
Cpt. Iglo () (URL) - 26 Februari '07 - 20:58
very big smile
lijn (URL) - 26 Februari '07 - 21:30