De hindoestaanse sigarenboer laat zijn kinderen van elf of twaalf jaar meewerken in de winkel. Misschien vind ik dat niet helemaal jofel. Per slot van rekening is kinderarbeid een verschijnsel dat tot elke prijs moet worden uitgeroeid.
Aan de andere kant heb ik niet de indruk dat de sigareboerekinderen erg lijden onder hun zware arbeid. In elk geval lijken ze het in de winkel leuker te vinden dan op school. Bovendien is er plenty snoep voorhanden. En er zijn sigaretten.
Voor de klanten is het in elk geval geweldig. Zo kwam ik vandaag mijn abonnement voor de metro verlengen. De sigareboeredochter begon te grutten in een stapeltje kartonnen kaartjes en keek me even aan: 'Bent u boven de achttien, meneewj?'
Ik heb me in geen achttien jaar zo jong gevoeld. Het is maar goed dat mijn slijter zijn kinderen gewoon thuis houdt.
