Er schijnen mensen te zijn die neerslachtig worden van de herfst. De zelfmoordstatistieken vertonen jaarlijks een verontrustende piek in oktober en november. 'Tja,' plegen dan de bedrukte verwanten op te merken, terwijl ze ome Gerrit van de hanebalk snijden: 'Het vallen van de blaadjes hè?' Het ligt, met andere woorden, niet aan oom Gerrits mentale instabiliteit of aan de familieleden die hem het graf hebben ingetreiterd. Nee, het ligt aan het najaar.
Persoonlijk heb ik nooit begrepen hoe een mens zich ongelukkig kan voelen in de herfst. Alleen al het feit dat de zomer eindelijk achter de rug is, is reden tot juichen. De zomer is een zwaar overschat seizoen.
Het is de tijd van flinterdunne kranten, doorzwete nachten, slechte popmuziek, toeristen die voor je voeten lopen, barbecuewalm, volle stranden, toppertjes en Breezers ananas, alweer geen trek in eten, kakwijven met rosé, 30 graden in de stad, 40 graden in de auto en 50 graden in de metro. Mijn vrienden mogen, als ik weer eens van leer trek tegen de zomer, graag wijzen op de grote hoeveelheid schaars geklede mooie meiden op straat. Maar ze vergeten dat tegenover elke mooie vrouw minstens twee lelijke staan. En die zijn even schaars gekleed.
Geef mij maar lange wandelingen op lege stranden, een ruige zuidwester om je oren. Rood en geel verkleurde bomen in een waterig zonnetje. Bokbier op tap. Pasta met zwammen, crème fraîche en oude kaas. Koppige rode wijn erbij. Een goed boek, terwijl de storm tegen de ruiten beukt en de centrale verwarming zachtjes ruist. De stem van Billie Holiday die uit de speakers druipt. En het behaaglijk kunnen nestelen tussen warm, droog beddegoed. Wie zou daar depressief van worden?
Zondag begint-ie weer, de herfst. Om negen minuten voor twaalf. Ik ben er klaar voor.
Het aantal zelfdodingen in Nederland is juist het laagst in de herfst. Citeren het Centraal Bureau voor de Statistiek: “In november, de maand met het kleinste aantal zelfdodingen, vinden gemiddeld 15 procent minder zelfdodingen plaats dan in januari. De lage sterfte door zelfdoding in de herfstmaanden staat haaks op de volkswijsheid die zegt dat zelfdodingen vooral plaatsvinden wanneer de blaadjes van de bomen vallen.”
Uit: Recente ontwikkelingen rond zelfdoding in Nederland, Hoogenboezem en Van den Berg. Zie in dit rapport ook figuren 8, 9 en 10: gevallen van suicide naar maand, weekdag en bijzondere dagen in het jaar.
Ernst - 20 September '07 - 10:42
Hmm, da’s opmerkelijk. Dat krijg je ervan als je je, in plaats van op gedegen research, op volkswijsheden baseert. Dat het de eerste week van januari is waarin de meeste zelfdodingen plaatsvinden verbaast me overigens niks. Wat wel opmerkelijk is, is de tweede piek in de lentemaanden. Dat zou je niet verwachten. Hoewel: vermoedelijk zijn dat mensen die zich van kant maken omdat de zomer eraankomt. Geef ze eens ongelijk.
Ach, na die zomer (die volgt op die tweede piek) is er altijd weer de herfst. Wie zou dat nu willen missen…..
(R in de maand, mosselen, speculaas en eindelijk de golfbaan weer voor jezelf)
menno - 20 September '07 - 13:43
Herfst is heerlijk. En voor mij ook nostalgisch. Het begin van een nieuw collegejaar. Met vrienden nog even in het laatste zonnetje zitten op het gras voordat het te koud wordt. De duisternis die steeds vroeger valt. Het collegejaar en de vrienden in het gras, dat is echt geweest. En dat maakt een heimwee los naar die tijd. Ik wordt oud.
mio - 23 September '07 - 07:02
Ja, zo’n bokbiertje is best lekker. Maar u gaat eraan voorbij dat de herfst wordt gevolgd door de vreselijk winter. En dat vooruitzicht is best een reden om jezelf op te knopen.
Het aantal zelfdodingen in Nederland is juist het laagst in de herfst. Citeren het Centraal Bureau voor de Statistiek: “In november, de maand met het kleinste aantal zelfdodingen, vinden gemiddeld 15 procent minder zelfdodingen plaats dan in januari. De lage sterfte door zelfdoding in de herfstmaanden staat haaks op de volkswijsheid die zegt dat zelfdodingen vooral plaatsvinden wanneer de blaadjes van de bomen vallen.”
Uit: Recente ontwikkelingen rond zelfdoding in Nederland, Hoogenboezem en Van den Berg. Zie in dit rapport ook figuren 8, 9 en 10: gevallen van suicide naar maand, weekdag en bijzondere dagen in het jaar.
Ernst - 20 September '07 - 10:42
Hmm, da’s opmerkelijk. Dat krijg je ervan als je je, in plaats van op gedegen research, op volkswijsheden baseert. Dat het de eerste week van januari is waarin de meeste zelfdodingen plaatsvinden verbaast me overigens niks. Wat wel opmerkelijk is, is de tweede piek in de lentemaanden. Dat zou je niet verwachten. Hoewel: vermoedelijk zijn dat mensen die zich van kant maken omdat de zomer eraankomt. Geef ze eens ongelijk.
Ko (URL) - 20 September '07 - 12:16
Ach, na die zomer (die volgt op die tweede piek) is er altijd weer de herfst. Wie zou dat nu willen missen…..
(R in de maand, mosselen, speculaas en eindelijk de golfbaan weer voor jezelf)
menno - 20 September '07 - 13:43
Herfst is heerlijk. En voor mij ook nostalgisch. Het begin van een nieuw collegejaar. Met vrienden nog even in het laatste zonnetje zitten op het gras voordat het te koud wordt. De duisternis die steeds vroeger valt. Het collegejaar en de vrienden in het gras, dat is echt geweest. En dat maakt een heimwee los naar die tijd. Ik wordt oud.
mio - 23 September '07 - 07:02
Ja, zo’n bokbiertje is best lekker. Maar u gaat eraan voorbij dat de herfst wordt gevolgd door de vreselijk winter. En dat vooruitzicht is best een reden om jezelf op te knopen.
Iris - 24 September '07 - 08:05
Als je het zo brengt, klinkt herfst bíjna leuk!
Chell () (URL) - 24 September '07 - 15:16
Volledig met je eens, Ko. De herfst is een prachtseizoen.
Metin (URL) - 09 Oktober '07 - 22:51