M'n Meindls zitten onder de schapenstront en dat werd tijd. Afgelopen zondag zijn Thijs en ik eindelijk weer eens naar Texel geweest. 's Morgens grauw en een beetje motterig met felle, koude wind, maar rond een uur of half twaalf knapte het weer aanzienlijk op. Vanaf de boot hebben we dit keer niet veel bijzonders gezien (of het moesten de vier boerenzwaluwen zijn die over het Marsdiep trokken), maar op het eiland des te meer.
Het Wagejot kan er soms vrijwel uitgestorven bijliggen, vooral bij laag water. Maar zondag hadden we mazzel: een grote troep kluten, drie watersnippen, goud- en zilverplevieren, bonte- en drieteenstrandlopers, twee bontbekplevieren en een massa steenlopers, wulpen (uiteraard), drie watersnippen en een groenpootruiter. De smientjes zijn weer terug (afgelopen week hoorde ik ze 's nachts al bij het Gein), en de wintertalingen ook. Drie pijlstaarten gezien, en krak-, slob- en bergeenden. Kuif- of tafeleendjes hebben we gek genoeg de hele dag niet gezien, ook niet bij het gemaal bij Oost, waar altijd wel een paar kuifeenden zitten.
De ganzentrek lijkt nog niet helemaal op gang te zijn gekomen. Hier en daar zagen we plukjes kolganzen overkomen, in de weilanden zitten grauwe ganzen (nog drie rietganzen gezien tussen een troep grauwe ganzen). Bij Dijkmanshuizen zat het vaste troepje van vier brandganzen (die zijn daar volgens mij door iemand vastgelijmd), rotganzen hebben we nog niet gezien. Maar de fratertjes, vinken en boerenzwaluwen zijn volop op trek. Aan de zuidkant van het eiland hebben we tweemaal een tapuit gezien.
Bij Zandkes kleiput hadden we zowaar ook eens geluk: tussen wat ander gespuis vonden we er een zwarte ruiter en een watersnip. Bij Ottersaat zo'n beetje hetzelfde spul als in het Wagejot, met een troep kanoeten, een rosse- en een gewone grutto op de koop toe. Op zee de gebruikelijke troepjes eiders en hier en daar een fuut. Bovendien kwam er nog twee keer een laat visdiefje voorbijzeilen. Ten zuiden van Oudeschild stak tweemaal een zeehond z'n snuit boven water, vermoedelijk dezelfde. Op de slikplaat bij 't Horntje stond een vrij grote troep grutto's te foerageren.
Uiteindelijk zijn we lekker loom op de betonnen glooiïing bij de Mokbaai gaan liggen. In het westen scheen de zon onder de wolken door. Het tij kwam in razend tempo opzetten - het mannetje dat in een zuurstokroze joggingbroek pieren stond te steken moest hard rennen, maar hield het droog - en terwijl de Mokbaai zich volzoog als een spons zagen we tevreden hoe tot twee keer toe een veerboot zonder ons naar het vasteland vertrok.
