:: 2003-06-30 ::

Poes!

Dit is onze nieuwe huisgenoot. Hij heeft nog geen officiële naam, maar de werktitel is Jonas. Hij is geboren op 27 april, net als de kroonprins dus, maar ik denk dat hij eerder tot koning gaat schoppen dan WA.

Jonas is gisteren bij ons in huis gekomen. Hij besteedt zijn tijd met spelen, slapen en eten. Zijn favoriete spelletjes zijn Schoen Moet Dood, Waar Is Muis, Graven In Bloempot en Staart Moet Gevangen. (In dat laatste spelletje blijkt hij tot zijn eigen grote schrik al erg goed te zijn.)

En ik hoop van harte dat hij heel wat langer bij ons blijft dan Sammie.

(klik om te vergroten)


:: marco 9:08 AM [+] ::
...

Terug uit Wenen

En ja, ik ben weer eens naar Wenen geweest. Op de terugweg naar het vliegveld, afgelopen vrijdag, trof ik op de treinruiten een enigmatische sticker: "Bei Zugluft ist dieses Fenster zu schließen".

Nu is mijn Duits bepaald niet slecht, maar het decoderen van deze mededeling kostte me al gauw anderhalve minuut. Zugluft? Stinken die treinen dan zo verschrikkelijk? Rijdt er af en toe nog een oude stoomtrein voorbij of zo? - Tot ik logisch begon te denken en me besefte dat Zugluft gewoon "tocht" betekent. Nou ja, van tocht was in elk geval geen sprake, 't was er smoorheet.

(klik om te vergroten)


:: marco 9:02 AM [+] ::
...

You-know-who in Wenen

Hermione looked at the leather conference folder and shuddered. "Do you reckon this means that F-Fortemold is back?", she asked Harry in a shaky voice, ignoring Ron's sharp intake of breath at the mention of his name...

(klik om te vergroten)


:: marco 6:44 AM [+] ::
...

Fairly Potty

Hoera, de nieuwe Harry Potter is uit. Hype of niet, het meisje en ik brandden van nieuwsgierigheid naar de wederwaardigheden van de Britse tovenaarsleerling. En dus stonden ook wij zaterdagmorgen om één uur voor de deur van Voorhamer en Spitsmuis, boekverkopers te Hilversum.

Er heerste een leuk sfeertje op straat. Niet dat het er heel erg druk was, overigens - slechts zo'n twintig andere Potter-fundamentalisten hadden de weg naar de boekhandel weten te vinden. Allemaal volwassenen, ook nog. Wonderlijk, voor de nieuwe Mulisch zul je ze niet snel op straat zien liggen.

Maar wat geeft het? Als de 24-uurseconomie poot aan de grond krijgt in Hilversum - en dan nog wel in een boekhandel - willen we daar graag bij zijn. 766 bladzijden, mensen. Goed voor minstens twee doorwaakte nachten.

(klik om te vergroten)


:: marco 6:19 AM [+] ::
...

Ongemak

De omroepster op station Zuid WTC heeft het er maar druk mee. De trein naar Lelystad is tien minuten, vijftien minuten, vijfentwintig minuten vertraagd en wordt uiteindelijk wegens te grote vertraging maar helemaal van het spoor gehaald.

De stoptrein naar Hilversum (vertraging twintig minuten) zit tot de nok toe vol met forensen die naar Lelystad willen. Hier steekt een arm uit het raam, daar een been, Indiase taferelen kortom. Er schijnt een lekker zonnetje, ik heb een goed boek in m'n tas - die trein kan wel wachten.

Boven één van de treinruiten heeft een straatartiest "Excuses voor ongemak" geschreven. Een leuke foto, denk ik. Ik druk af en word op mijn schouder getikt. Het is één van de kleerkasten die door de NS is ingehuurd om het station vrij te houden van zakkenrollers en ander gespuis. Of ik wel weet dat het verboden is om op het station te fotograferen?

Nou heb ik wel eens gehoord dat er tijdens de koude oorlog niet mocht worden gefotografeerd op stations. In die tijd kon een onschuldig familiekiekje de Nucleaire Vernietiging van het Westen inluiden. Maar tegenwoordig maken ze de satellieten zo verschrikkelijk knap dat een foto meer of minder niet uitmaakt. Ik vraag de dubbelgespierde om tekst en uitleg.

De NS, verklaart hij, zijn bang dat de foto's gebruikt worden voor commerciële doeleinden. Hier moet ik even over nadenken. De tijd dat de spoorwegen dynamiek & vooruitgang symboliseerden is voorbij, dunkt me. Wat kan iemand bezielen om een treinfoto te gebruiken voor commerciële doeleinden?

Een kleine inventarisatie van de mogelijkheden: "25 minuten vertraging? Tijd genoeg om een GSM te kopen bij BelShop." Hmmm. "Trein te laat? Geeft niks, Albert Heijn is nu tot acht uur open." Misschien. "Onthaasten? Neem de trein!" Zit wat in. De veiligheidsman vraagt of ik de foto wil wissen. Ik druk op een knopje en hij loopt door. Met excuses voor het ongemak.

(klik om te vergroten)


:: marco 6:23 AM [+] ::
...

Wereldberoemd in heel Twente

Een beetje reclame: sinds een jaar of zes speel ik, samen met mijn compagnon Wouter, in het tweemansbandje Firma Onkruid. We hebben zo onze pieken en dalen: soms spelen we een half jaar niet, dan hebben we ineens weer drie optredens per week. Op het ogenblik is het zowaar druk: afgelopen zaterdag speelden we 's middags op de Boerenmarkt in Amsterdam en 's avonds live bij Twente FM in Denekamp. Heerlijk, die lokale omroepen: als de presentator geen zin heeft om in de studio te zitten planten de technici zijn desk gewoon in de tuin. Zo hoort het.

(klik om te vergroten)


:: marco 8:37 AM [+] ::
...

Onder de zoden

Er gebeurt dezer dagen niet veel op dit blog. In mijn tuin gebeurt des te meer. Van 't weekend hebben we het terras afgerond, gisteravond hebben we de graszoden erin gegooid en vrijdag hoop ik het afval verwerkt te hebben.

Al tuinierende krijg ik overigens steeds meer respect voor God. Hij, immers, schiep de hele aarde in zes dagen en had nog tijd over voor een rustdag. Ik heb nu zeven hele dagen - rustdagen nota bene - in mijn achtertuintje geïnvesteerd, en nog nadert het karwei zijn voltooiïng niet.

Aan de andere kant: nergens in Genesis heb ik zien staan dat de aarde in den beginne vol lelijke gewassen grindtegels lag. Bij Zijn Scheppende Arbeid hoefde de Heere niet met een aanhanger vol tuinafval op & neer naar de gemeentewerf. Er waren nog geen tuincentra die hem twee dagen lieten wachten op de bezorging van een paar graszoden. Het leggen van klinkers, tenslotte, liet Hij over aan de mens.

Zo kan ik het ook!
:: marco 4:57 AM [+] ::
...

Desert Storm

Tuinieren is zwaarder dan je denkt. De prototypische tuinhobbyist is een kwieke 65-plusser die rozen snoeit of viooltjes begietert, maar het kan ook anders.

In het BBC-programma Ground Force worden truttige tuintjes of door onkruid overwoekerde woestenijen binnen één dag omgetoverd in een heus paradijs. Een stel potige kerels gaat onder leiding van een roodharige feeks aan de slag en legt terrassen aan, bouwt pergola's, plant heesters en geeft het meubilair een verfje. Klokke vijf wordt de laatste hand gelegd aan het fonteintje, begint het strijkje te spelen en is de tuin af.

Dat kunnen wij ook, zei het meisje.

Dus hebben we de afgelopen vier dagen bij helse temperaturen lopen slepen met de oude gewassen grindtegels en de nieuwe klinkertjes, met bergen zand en tuinaarde, hebben we struiken gerooid, een terras aangelegd en vele kubieke meters grond verzet. En nog is het niet af.

Op de foto zie je de huidige situatie. Een terras dat voor tweederde af is, een boel rommel en grote bergen zand. We zitten onder de blauwe plekken, al onze spieren doen zeer en we hopen allebei stiekem dat het vanavond regent, zodat we voor lijk op de bank kunnen liggen. Update volgt.

(klik om te vergroten)


:: marco 8:21 AM [+] ::
...